اسمان همچو صفحه دل من         روشن از جلوه های مهتاب است

امشب از خواب خوش گریزانم          که خیال تو خوشتر از خواب است

خیره بر سایه های وحشی بید         می خزم بر سکوت بستر خویش

باز دنبال نغمه ای دلخواه                   می نهم سر به روی دفتر خویش

تن صدها ترانه می رقصد                  در بلور ظریف اوایم

لذتی ناشناس و رویا رنگ                می دود همچو خون به رگهایم

اه گویی ز دخمه دل من                   روح شبگرد مه نظر کرده

یا نسیمی در این ره متروک                دامن از عطر یاس تر کرده

بر لبم شعله های بوسه تو                   می شکوفد همچو لاله گرم نیاز

در خیالم ستاره ای پر نور                می درخشد میان حاله راز

ناشناسی درون سینه من                  پنجه بر چنگ و رود می ساید

همره نغمه های موزونش                 گوئیا بوی عود می اید

اه...باور نمی کنم که مرا                    با تو پیوستنی چنین باشد

نگه ان دو چشم شور افکن                 سوی من گرم و دلنشین باشد

بی گمان ز ان جهان رویایی                 زمره بر من فکنده دیده عشق

می نویسم به روی دفتر خویش               ( جاودان باشی ای سپیده عشق )